روز خبرنگار

روز خبرنگار
اگر قلمت از رنج مردم ننویسد و مجیز گوی صندلی نشینان شود همان به که استخوان در گلو بگذارد و کوچکترین صدای بیرون ندهد.
اگر قرار است تو باشی و معیشت مردم همچنان به آنها فشار بیاورد و کمترین فشار را تو تحمل نکنی همان به در پستو ها بمانی و کسی آثاری از تو در فضای مجازی منتشر نکند.
نگارش خبر کار توست و گفتن از رنج مردم وظیفه ذاتی تو می باشد و اینگونه نیست که فقط پایه های ریاست مدیران را سفت و سخت کنی که بلدوزر هم نتواند تکانش دهد.
هر چند این روزها نان به نرخ روز خور ها زیاد شده و نمی شود سره را از ناسره تشخیص داد اما در همین آشفته بازار خبری می شود صدای مردم بود و بجای آنان از سختی ها گفت.
از جوانی گفت که ازدواج برایش آرزوی دست نیافتنی شده و پدر و مادری که آرزوی دامادی فرزند را بگور می برند.
از نخبگان گفت که منگول ها جای آنان را اشغال نموده و رسیدن به آمال و آرزوهای شان سرابی بیش نیست.
می شود از سفره خالی کارگر گفت که هرشب با عرق شرم روی سفره خالی خانه اش می نشیند و رنج فرزندانش ذره ذره اورا آب می کند.
اگر بشمارم که چه میزان رنج و سختی در میان مردم وجود دارد مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد و از حوصله این مقال خارج است اما همین قدر می گویم که خداوند به قلم سوگند یاد کرده است و توی خبرنگار میراث دار حرمت قلم هستی و هر کجا بیراهه رفته ایی به مردمت خیانت نموده ایی
و مهر این خیانت تا ابد بر پیشانی تو می ماند.
اگر قصد داری روزت را مبارک بدانند ادای دینت را به مردم بجای آور تا در روزمه خبرنگاران از تو به نیکی یاد شود.
همه ی این نکات وقتی مثبت شد آنوقت روز تو مبارک است.