ایران و کره‌جنوبی

فرق ایران و کره‌جنوبی
چهار دهه پیش دو کشور ایران و کره‌جنوبی استارت توسعه و پیشرفت را زدند.
ایران با ترسیم چشم انداز توسعه سند پنج ساله تنظیم نمود و آنرا سرلوحه کار های خود قرار داد.
کره جنوبی هم چون ایران موتور رفتن به سمت توسعه را روشن کرد و چهار نعل حرکت به آن سمت را دنبال نمود.
این دو کشور هر کدام جداگانه عزم خود را جزم کرده تا به توسعه برسند.
ایران بعد از چشم انداز پنج ساله اول دومی و سومی و چهارمی را هم استارت زد و در کنار کشور کره جنوبی که یکه تاز عرصه پیشرفت شده بود فقط سند تنظیم نمود.
کره بعد از ده سال چشم انداز روشن توسعه را به مردم خود و جهانیان نشان داد و بر عکس آن کشور ایران لنگ لنگان همچنان امیدوار به تحقق شعار هایش ماند.
اگر کمی با دقت به این مهم بنگریم مشاهده خواهیم کرد که چرا کره بعد از چهل سال یکی از موفق‌ترین کشور ها در میان کشورهای توسعه یافته است و همچنان هم به افق روشن موفقیت امیدوار است.
حتما خواهید گفت که در کره دزدی و فساد و فحشا و ارتشا و باند بازی و دلالی و دیگر شیوه های مخرب وجود ندارد.
اشتباه می کنید ، کره هم همانند تمامی کشورها عاری از موارد گفته شده نیست اما یک نکته مهم وجود دارد و آنهم این است که فساد کننده و مرتکب فحشا و دلالان و باند ها ، همه و همه می دانند که اگر به چنگ قانون افتادند براحتی خلاصی ندارند و با آنان همچون جرائم جنایی و گاهی شدید تر برخورد خواهد شد.
یک مدیر در کره جنوبی بخودش اجازه نمی‌دهد که اقدام به ارتشا و فساد اداری کند و اموال دولت را به جیب خود سرازیر نماید چرا که از عاقبت بسیار دردناک برای خود و خانواده اش باخبر است ، مسئول در کره جنوبی برای کمترین خطا به قانون باید جوابگو باشد ، از یاد نبرده ایم خاموشی در یکی از شهرها چگونه مدیریت برق را وادار به عذر خواهی نمود.
مثال زیاد است و از حوصله این مقال خارج ، همین قدر بدانید که فصل الخطاب تمام کارها قانون سفت و سخت آن کشور است که جلوی کمترین خطا را می گیرد.
ایران بواسطه انواع فساد ها و ارتشا و جرائم دیگر دولتی هیچگاه نمی تواند به گرد پای کره جنوبی برسد و اسناد نیز با همه هزینه های که صرف تنظیم آن می شود نمی تواند مارا به منزل مقصود برساند تا زمانی که قانون برای خرد و کلان یکسان شود و هر کس در هر جایگاهی باید از ترس قانون حتی فکر خطا را هم از سر خود بیرون کند.
وقتی فلان شخص با کمک دیگران که گاهی مشخص است چه کسانی هستند اقدام به دزدی از بیت المال می کند و خیلی راحت به کشور های دیگر می رود و این دیگران نه تنها محاکمه نمی شوند بلکه حتی از آوردن نامشان هم ابا دارند.
معلوم است با چنین برخورد هایی فساد کننده ها روز به روز زیاد شده و کیسه بیت المال خالی تر می شود.
اگر همان اولین روزها اولین فساد کننده به چوبه دار اویخته می شد هرگز شاهد این حجم از فساد نبودیم.
سخن مولا علی علیه السلام است که می گوید اگر اموال بیت المال خلعت زنان شما باشد آنرا می ستانیم.
ما با قاتلین میلیون ها انسان که با دزدی از بیت المال فقر بیشتر را ایجاد می کنند برخورد دوستانه داریم اما با قاتل یک نفر شدید ترین مجازات را رقم می زنیم.
دزدی از بیت المال جامعه را می کشد وقتی فقر بر سفره ها بنشیند.
تا مدیران سفارش شده بر مناصب می نشینند و کمترین آگاهی نسبت به پست تصاحب نموده دارند نمی توان امید به آینده و پیشرفت مملکت داشت.
ما وام دار خون هزاران شهید در راه تثبیت انقلاب اسلامی هستیم و اغماض نسبت به خائنین به ملت خیانت به خون شهدا و مردم است