به قلم احسان دری: گر صبر کنی زغوره حلوا سازی

فانوس زاگرس؛
چند ماهی بود که در گروه های اجتماعی و فضای مجازی کمپینی به عنوان خودرو صفر نخرید تشکیل شده بود و به سرعت در میان مردم جا افتاد به گونه ای که هر دو شرکت خودروسازی احساس خطر کرده بودند و فروش تولیداتشان به شدت کاهش و همچنین انبارهایشان مملوع از انواع خودرو شده بود.مقاومت خودروسازان در کاهش ندادن قیمتهای خود و تلاش برای شکستن این کمپین باعث اتحاد بیشتر مردم شد تا جایی که خودروسازان دست به دامن دولت مردان شدند و وزیر صنعت در مصاحبه ای عجیب نخریدن خودرو را خیانت به کشور توصیف کرد.در این بین مغرور بودن شرکتهای خودروسازی در عذرخواهی نکردن از مردم بدلیل سالها تولید خودروهای بی کیفیت و گران قیمت با مدلهای قدیمی,باعث جدی شدن عموم مردم در نخریدن خودرو و کاهش نقدینگی شرکتهای خودروساز شد.چند روز ییش مقام ارشد شرکت خودروسازی پژو دست به افشاگری زد و گفت که ما تمایلی نداریم که مردم ایران خودروهای ۲۰ سال پیش و قدیمی شرکت ما را سوار بشوند و ما خواهان این هستیم که مدلهای جدید خودروهای تولیدی خودمان را که از نظر استانداردهای جهانی و کیفیت بسیار به روز هستند را وارد بازار ایران بکنیم, اما خود خودروسازان ایرانی تمایلی به این کار ندارد.در کشاکش مقاومت مردم به نخریدن خودرو، شرکتهای خودروساز کاسه چه کنم چه کنم بدست گرفتند و باز دست به دامان دولت شدند تا طرحی را پیاده کنند که مردم را تشویق به خرید خودرو کنند، که پیشنهاد و تصویب وام ۲۵ میلیون تومانی خرید خودرو در این راستا به اجرا درآمد.حال بعد از ۶ روز از اجرای این طرح که با استقبال زیاد مردم حدود ۱۲۵ هزار خودرو پیش فروش و ثبتنام شد و با خالی شدن انبارهایی که چند وقتی بود بدلیل نبود مشتری پر شده بود به یکباره طرح اعطای وام خودرو متوقف شد.در این بین چند نکته جالب قابل توجه است:
۱-چرا دولت وزنه حمایتی خود را به سمت خودروسازان برد و باعث نجات خودروسازان از تنبیه مردم و شکستن کمپینی شد که فقط خواهان خرید خودروهای باکیفیت و مناسب بودند؟
۲-چرا مردم تحمل نکردند که با صبوریت بیشتر خودروسازان را وادار به پذیرش واقعیت کنند تا مجبور شوند در تصمیمات غلط خود بازنگری کنند؟
۳-حال با نجات و از مخمصه فرار کردن خودروسازان آیا باز قرار است همین روند کنونی در سیاستهای خودروسازان ادامه یابد؟