تصمیمات ضرب الاجلی برای احیای بافت تاریخی دهدشت نوشداروی بعداز مرگ سهراب است و بیم آن میرود که ضررش بیش از نفعش باشد.
آوار شدن پیشانی بافت تاریخی دهدشت موجبات تأثر و تأسف مردم به ویژه آنانکه ارزش و عظمت این بنا را بیشتر درک می کنند، گردیده است.
در سه سال گذشته چندین بار از کاروانسرا و آثار تاریخی دهدشت قدیم بازدید داشتم اما مسئولان مشکلات آن را بازگو نکردند.
مدیرکل میراث فرهنگی استان و سایر مسئولان مربوطه به جای اتخاذ تصمیم مرمت اضطراری و بهانه کردن بارش باران، بهتر است با واقعیات روبرو شوند و پاسخگوی علت تخریب باشند.
آنگونه که از شواهد امر پیداست مسئولان امر در سالهای اخیر به مکاتبات مسئول پایگاه بافت تاریخی در مورد احیای نامناسب و انجام کار غیر اصولی، توجهی نداشته اند که در صورت صحت موارد مطروحه، باید پاسخگو باشند.
وجود بافت های ماندگار، هویت و تاریخ هر منطقه ای است که درآمدزایی، ظرفیت جذب گردشگر و محل بازدید و مطالعه ی علاقمندان و پژوهشگران از هر جای جهان، اثبات شده و متقن است که وظیفه مسئولان این اماکن را چند برابر می نماید اما متأسفانه در کهگیلویه و بویراحمد قضیه برعکس است و مسئولان شهرستانی و استانی باید پاسخگوی عدم تخصیص اعتبارات تعیین شده باشند.
از مسئولان شهرستانی درخواست می کنم بدون از هرگونه ملاحظه، عوامل ریزش این بنای تاریخی را به انضمام مستندات و مکاتبات گذشته ای که اذعان کرده اند به صورت مکتوب در اختیار اینجانب قرار دهند تا مراتب را از طریق سازمان میراث فرهنگی کشور و سایر دستگاههای مرتبط به صورت جدی پیگیری نمایم و چنانچه قرار باشد دوباره کاری و مرمت صورت گیرد بایستی به گونه ای باشد که خسارات امروزی تکرار نگردد.
ضمنا اگرچه در آستانه تعطیلات نوروز و بازدید از این بنای تاریخی قرار داریم اما لازم است به جهت ضرورت کیفی سازی و انحام کار اصولی و فنی، متولیان از هرگونه اقدام ضرب الاجلی در مرمت و ساخت بنای فرو ریخته تا اتخاذ تصمیم کارشناسانه و اصولی، خودداری نمایند.
عدل هاشمی پور
