استفاده آنها از فناوری mRNA در این همه گیری موفقیت آمیز بوده است و این زوج اظهار داشتند که این تجربه عامل مشوقی در تحقیقات روی واکسن سرطان بوده است.در حالیکه واکسن های معمولی با استفاده از شکل ضعیف شده ویروس تولید می شوند، واکسنهای مبتنی بر mRNA فقط از کد ژنتیکی ویروس استفاده می کنند.
واکسن مبتنی بر mRNA به بدن تزریق میشود، وارد سلولها شده و در نتیجه آنتیژنهایی ایجاد میشود که توسط سیستم ایمنی تشخیص داده شده و آن را برای مبارزه با بیماری آماده میکند.این محققان در پاسخ به این پرسش که چه زمانی ممکن است بسیاری از بیماران در سراسر جهان به واکسن های سرطان دسترسی داشته باشند، اعلام کردند: ممکن است پیش از سال ۲۰۳۰ این اتفاق بیفتد.
به گفته آنان، آنچه در طول دههها برای تولید واکسن سرطان انجام گرفته، حمایت کننده توسعه واکسن کووید-۱۹ بوده است و اکنون واکسن کووید-۱۹ و تجربه بدست آمده در ساخت آن میتواند برای آزمایشات ما روی سرطان کمک کننده باشد. آنان اظهار داشتند: یاد گرفته ایم که چگونه بهتر و سریعتر واکسن تولید کنیم. همچنین میدانیم که چگونه سیستم ایمنی نسبت به واکسنهای مبتنی بر mRNA واکنش نشان می دهد.
